iagoespazo

A-alba

2010-02-15T18:06:00.002Z

http://a-alba.blogspot.com/

2009|05|23

2009-05-23T16:30:00.002+01:00

2009|05|17

2009-05-17T15:31:00.000+01:00

2009|05|16

2009-05-16T16:46:00.000+01:00

2009|05|15

2009-05-15T15:47:00.001+01:00

2009|05|14

2009-05-14T20:09:00.002+01:00

2009|05|13

2009-05-14T20:09:00.001+01:00

2009|05|11

2009-05-11T18:05:00.001+01:00

2009|05|10

2009-05-10T23:19:00.001+01:00

2009|05|09

2009-05-09T15:43:00.001+01:00

2009|05|08

2009-05-08T15:50:00.002+01:00

2009|05|07

2009-05-07T23:23:00.001+01:00

2009|05|06

2009-05-07T23:21:00.000+01:00

M.I.A. - PAPER PLANES

2009-02-01T10:52:00.001Z

franz ferdinand

2008-11-30T23:02:00.004Z

Antony & The Johnsons - Crazy in love

2008-11-30T16:04:00.000Z

Manifesto!

2008-09-18T17:48:00.003+01:00

Vigo + ARQ

2008-09-12T11:18:00.000+01:00

Vigo, beleza imperfecta

2008-09-08T17:22:00.002+01:00

Dónde reside el atractivo de Vigo?

El arquitecto Alfonso Penela responde sin vacilar: “Vigo atrae porque es un no lugar”. Y continúa explicando: “Aquí puede darte la sensación de estar en París o en Mozambique porque la ciudad es un caos; pero un caos lleno de vida”. Ese desorden vigoroso que se desparrama, trepa o se escalona con el mar como límite cautiva a quienes visitan la ciudad, pero también duele a sus habitantes, especialmente a aquellos que contemplan sus defectos con los ojos expertos del profesional. Penela habla de dos ciudades: la de la zona central en torno al agua, el ensanche y la Alameda, y la de los barrios descuidados y escasamente dotados donde habitan 250.000 personas.

No hay que visitar esta ciudad buscando hitos arquitectónicos, sino ejemplos de convivencia.

Texto extraido da páxina do COAG

O niño de LEGO

2008-08-31T10:55:00.001+01:00

Viaxe Expres a Pontevedra (capital)

2008-08-23T11:19:00.004+01:00

Centro de Piragüismo de Berducido (José Ramón Garitaonaindía)
Centro de Saude de Cotobade (Enrique Rodríguez García)
Facultade de ciencias da educación e do deporte (Irisarri + Piñera)

A medalla de Ouro levouna Enrique

cita #02

2008-08-16T18:03:00.001+01:00

"Maddona no sabe cantar y es la estrella del mundo de la música... Me parece mítico y dentro de veinte años alguien escribirá un doctorado sobre cómo una mujer que no tenía voz fue la estrella pop mundial durante treinta años"

Leonor Watling, actriz e cantante.

Cita #01

2008-08-16T17:50:00.003+01:00

"Matei a Lennon para apropiarme un pouco da súa celebridade, non matei á persoa real senón a unha imaxe. Eu só quería atopar algún modo de ser alguén quen non son. De ser amado"

Mark David Chapman, asasino de John Lennon.

Casiña

2008-08-15T11:37:00.003+01:00

Preto do CPI de Camos (Nigrán)

Seu Jorge - Life On Mars

2008-08-14T11:43:00.002+01:00

Máscara

2008-08-12T17:58:00.006+01:00

Fai pouco vin na TV como un ghico preparaba unha comida e era unha cousa normaliña, sinxela, sen moita dificultade, pero ao finalizar empregaba a metade do tempo total de preparación na presentación; un prato de deseño, a colocación de alimentos de forma ordenada e botarlle unha salsiña de forma "artística". E iso era todo. Semella que máis importante é o aspecto que o prato en si.

Dende que se puxo de moda a cociña de autor, semella que o importante é a aparencia, aínda que o contido sexa o mesmos de sempre. Eu penso que non, que a cociña de autor significa algo máis, buscar novos sabores, texturas e praceres. Unha búsquea máis profunda, ademais do seu espeto, o seu contido debe ser “excitantes”. Como moitas cousas, isto pode trasladarse á arquitectura.

Moitas veces atopas, vivenda por exemplo, que teñen un aspecto sedutor exterior, empregan os típicos recursos da linguaxe do MM; os volumes sinxelos, a venta rasgada, a cuberta plana, rompela esquina… Pero iso so é unha máscara. O resto é o de sempre, un corredor con caixas-habitacións aos lados, so o aspecto é “moderno”.

Pode que lle suceda a arquitectura como a cociña de autor, que a sociedade so asumiu o seu aspecto, o superficial do que significa, non a riqueza que se atopa no seu interior.

Desde os anos 20 en que se formalizou o MM foise introducindo na sociedade progresivamente, substituíu aos Neos polo novo estilo, ou mellor dito o anti-estilo. Pero realmente foi un cambio de raíz?

Eu penso que moitas veces non hubo un cambio, so de linguaxe, que nada cambiou. E o mesmo de fai 100 anos pero con outro aspecto. Cambiar arcos de pedra por venta rasgada, cubertas amansardadas por cubertas planas, muros de pedra por enfoscados brancos... O anti-estilo comberteuse nun estilo, outra carpeta no arquivador dun arquitecto sen escrupulos (“como quiere su casa: clásica, moderna, rústica…”)

Aínda queda moito camiño para que o MM sexa asumido pola sociedade. E ese é o noso traballo, non?

Derrota

2008-08-12T17:44:00.003+01:00

Porto do Molle (Nigrán)

Teoría da aproximación

2008-08-09T11:25:00.004+01:00

Río Miñor (Mañufe, Gondomar)

Tem um mundo a esperar por nós

2008-08-09T11:10:00.004+01:00

Beira do río Miñor (Mañufe, Gondomar)

DJ Shadow - Six Days

2008-08-05T11:55:00.000+01:00

A morte do monte

2008-08-05T11:25:00.002+01:00

Fai uns días facendo un percorrido en bicicleta por Ramallosa e Gondomar ollei uns panfletos pegados na parada de bus e como curioso que son achegueime a léelos. Describían a situación nas parroquias de Gondomar coa construción de un nova vía de acceso a autopista do Val Miñor, que suporía a destrución e morte do monte.

Pero, o monte non está morto xa?

Eu recordo cando era pequeno que o monte formaba parte da vida do campo, como fonte de madeira, forraxe para os animais e alimento. Recordo moitos domingos de paseo polos estreitos carreiros para ver os muíños que están preto da igrexa eu simplemente por saír da casa. Pois ben, fai pouco intentei volver a facer aqueles percorridos e desapareceran. Algúns estaban desdebuxados entre a maleza e outros simplemente intransitables. O que me deu a impresión que fai moito tempo que a xente non pisan eses camiños. E que o monte deixou de ser parte activa da vida do rural, cada vez se traballan menos os campos o que tamén repercute no monte que xa non se explota, pasou a ser pasivo. Converteuse nunha postal, nun lenzo verde inerte para fecerlle fotos, ou unha selva de xestas e toxos con pinos e eucaliptos. Esta xa asinada a sentenza de morte contra o monte e tamén contra o mundo rural tal como o coñecíamos, e agora cara onde iremos?
Para mellor ou para peor?

Claro que unha obra do tamaño dun acceso a unha autopista e unha agresión moi grave ao monte, pero como lle vai a doer se xa está morto?

As veces, é triste, pero non se valora algo ata que o perdes.

De comunicación

2008-08-01T11:29:00.002+01:00

Fai uns minutos que rematei de ver a película Crash (Paul Haggins, 2004), unha película moi recomendable, e deume por pensar niso da comunicación. Xa que penso que ese é o concepto ao redor que xira o argumento da película. Algúns dirían que fala do racismo, pero o racismo non é un problema de comunicación tamén? Un problema de non querer ouvir, ver ou tocar esa diferenza e respectala. TOCAR

Ao comezo un dos protagonistas fala de cómo nas cidades coma L. A. xa non nos tocamos, que sempre estamos detrás dos vidros ou do metal, que as veces precisas chocar para ter o contacto doutra persoa.

Poida que teña razón.

No mundo da arquitectura chéganse a facer elementos transparentes, lixeiros, case coma o aire, pero estamos igual de distanciados. Xa non nos tocamos. Eu vou por dento e ti por fora, vémonos e poida que os nosos corpos poidan estar a tan so cinco milímetros pero non sentimos nada. Só un gran plano liso e uniforme, que parece que non ten volume, pero teno e é unha barreira.
Romper a barreira. Menos muros. Por moi lixeiro, transparente e fino que sexa, sempre que nos separe será unha barreira. Máis aire que nos deixe achegarnos. Ou auga que nos deixe somerxernos.

A miña cidade invisible sería unha cidade na que o aire e a auga sexan as protagonistas. Xa que nos fluídos os nosos corpos poden tocarse. Recuperar a comunicación do tacto dos corpos.

A foto da Polémica

2008-07-28T17:51:00.001+01:00

Os que foron a viaxe de C3 a Salamanca,
entenderano...

Capricho

2008-07-28T17:29:00.002+01:00

Un antollo, unha fantafia, unha ocorrencia ...
un capricho
(refírome a barandilla)

En espera

2008-07-28T17:27:00.001+01:00

Opus Incertum

2008-07-28T17:11:00.004+01:00

Pedra, Ladrillo, Aceiro, Formigón, Cemento...

0% de prexuizos...

Stairway to Heaven

2008-07-28T16:56:00.004+01:00

A importancia das palabras

2008-07-28T16:48:00.003+01:00

As imaxes teñen gran importancia para o ser humano, como vía para supervivencia sempre foi imprescindíbel. A capacidade de ver, de velos perigos, a comida ou un refuxio. Mais as imaxes están composta por pequenas partes, por múltiples anacos de realidade que nos sintetizamos e interpretamos. Polo tanto no proceso pérdense cousas, o que nos interpretamos esta manipulado por nos mesmos. A memoria garda unha síntese, un resumo, o que fai que se perdan os matices. Os detalles.

Xa o dixo Marx (Groucho):
”A felicidade está feita de pequenas cousas: un pequeno iate, unha pequena mansión, unha pequena fortuna”

Como exercicio pensa nunha cousa ou persoa. Mesmo unha persoa que queres e que ves tódolos días. Intenta debuxala, mentalmente. O resultado nunca será satisfactorio, sempre lle faltara algo. Un detalle. Por moi bo que sexa nunca será tan descritivo como a realidade.

Xa o dicía unha canción de Cánovas, Rodrigo, Adolfo e Guzmán:

“Me pongo a pintarte y no lo consigo
después de estudiarte lentamente termino pensando
que faltan sobre mi paleta colores intensos
que reflejan tu rara belleza
no puedo captar tu sonrisa
plasmar tu mirada
pero poco a poco

solo pienso en ti”

As palabras son diferentes.
Cunha palabra fas referencias a realidades moi complexas.

Quérote

Morte

Arte

É unha forma sintética de gardar cousas na memoria.
Ao mellor non recordes a imaxe da persoa que amas pero si a palabra “amor”, xa que para ti esa palabra ten ligado esa imaxe, unha suma de pequenos detalles que compón para ti esa referencia.

Esa e a perfección das palabras, xa que che dan o que ti exactamente desexas. As palabras teñen ligado un conxunto de imaxes para cada un que se vai enriquecendo coa súa vida. Así a mesma palabra, por exemplo “morte” ten un significado mais complexo para unha persoa maior que para un neno, que se cadra lle resulta unha palabra case valeira.

O problema da comunicación. A mesma palabra, por moito que diga o dicionario, terá distinto significado para cada un de nos. Os detalles.

Podería ser
que o mellor e dicir
Quérote
E logo ir enchen de significado a palabra

Xa sabedes, os detalles…

Mundo versión

2008-04-06T15:02:00.001+01:00

Devo - Mongoloid

Sepultura - Mongoloid

Noutros tempos

2008-04-05T15:20:00.002+01:00

Frase

2008-04-05T15:20:00.001+01:00

"Hai dúas cousas para ser feliz,
unha é o diñeiro,
a outra non existe"

Un tolo.

Fotografía

2008-04-04T17:49:00.010+01:00

Imaxes da fotografa Ouka Leele

'El alma de Lisboa'

'El espejo de Venus tiene escamas'

'Rana alucinada con mi pie ante vendedora de lechugas, impasible'

Hoxe: The Cure - Lullaby

11 teses sobre a política por Jacques Rancière

2008-03-31T00:36:00.001+01:00

1. A política non é o exercicio do poder. Debe ser definida por si propia, coma unha
modalidade específica da acción, levada á práctica por unha caste particular de suxeito,
e derivando dunha clase de racionalidade específica. É a relación da política a que fai
posíbel concibir o suxeito político, non á inversa.
2. O peculiar da política é a existencia dun suxeito definido pola súa participación en
opostos. A política é unha caste de acción paradoxal.
3. A política é unha ruptura específica da lóxica do arkhé, xa que non presupón
simplemente a ruptura da distribución “normal” das posicións entre quen exercita o
poder e quen sobre, senón tamén unha ruptura na idea das disposicións que fan ás
persoas “axeitadas” a estas posicións.
4. A democracia non é un réxime político. É unha ruptura da lóxica do arkhé, noutras
palabras, a anticipación da regra na disposición feita por el. A democracia é o réxime da
política en tanto forma de relación que define a un suxeito específico.
5. O pobo, que é o suxeito da democracia, e polo tanto suxeito matricial da política, non
é o conxunto de membros da comunidade ou a clase obreira ou a poboación. É a parte
suplementaria en relación a calquera das partes contábeis da poboación que fai posíbel
identificar a conta dos incontados coa totalidade da comunidade.
6. A esencia da política é a acción de suxeitos suplementarios inscritos coma un
plusvalor en relación a calquera conta das partes dunha sociedade.
7. Se o política é o trazado dunha diferenza evanescente na distribución das partes
sociais, daquela a súa existencia non é de ningún xeito necesaria. Pola contra, a política
sucede sempre coma un accidente recurrente na historia das formas de dominación. O
obxecto esencial da disputa política é a existencia mesma da política.
8. A política é especificamente antagónica ao policial. O policial é unha distribución do
visíbel cuxo principio é a ausencia do baleiro e do suplemento.
9. A tarefa esencial da política é a configuración do seu propio espazo, acadar que o
mundo dos seus suxeitos e as súas operacións resulten visíbeis. A esencia da política e a
manifestación do disenso, en tanto presenza de dous mundos nun.
10. A característica fundamental da filosofía política consiste tanto en ancorar a acción
política nunha modalidade específica do ser coma en ocultar a disputa que é constitutiva
da política. É na descrición mesma do mundo da política que a filosofía produce tal
ocultación. Por outra banda, a efectividade desta operación é perpetuada nas descricións
non filosóficas ou anti-filosóficas deste mundo.
11.A “fin da política” e a “volta da política” son dúas maneiras complementarias de
cancelar a política a través dunha relación simple entre o estado do social e o estado dos
aparatos estatais. “Consenso” é o nome vulgar desta cancelación.

Blanco/Negro

2008-03-13T17:19:00.006Z

Branco/Negro
ZP/Rajoy

Bipartidismo

Un xogo.

Centro-Esquerda
Centro-Dereita

Punto.

Con nós ou contra nós

Punto.

A quen escollo?

Set e partido,
para o pensamento único.

Hoxe: The Clash - I Fought The Law

teñen vida secreta as palabras?

2008-02-10T18:51:00.000Z

Antony and the Johnsons - Hope there's someone

Galiza Ceive, Poder De SATAN!

2008-01-20T11:06:00.000Z

Onte pola noite asistín ao concerto de homenaxe aos Diplomáticos. En Elviña xunto a biblioteca.
Unha asistencia de público considerable, bo ambiente e callos a 1€. Todo preparado.
Comezan as actuacións: Lamatumba, Ruxe Ruxe...
Pero o que abriu o espectáculo:
O Leo i Arremecághona!!! IMPRESIONATE.
O punk-autor deu unha lección de entretemento e música.
Creador de himnos como o Kastrapo paghuer, ou estribillos como "Tes dúas caras/que falso es/Ghusiluz", "Espanha dame caña/ soy tu perra/ dame guerra" e o fantástico "Galiza ceive, poder de Satán".
Recomendable para todo tipo de celebracións e especialmente para Vodas, Bautizos e Comuñóns... ou mellor EXCOMUÑÓS.

Mundo Versión

2007-12-14T00:27:00.000Z

Björk - Declare Independence

2007-12-08T00:17:00.000Z

Declare independence!
Don't let them do that to you!
Declare independence!
Don't let them do that to you!

Start your own currency!
Make your own stamp
Protect your language

Declare independence
Don't let them do that to you
Declare independence
Don't let them do that to you

Make your own flag!
Raise your flag!
Damn colonists
Ignore their patronizing
Tear off their blindfolds
Open their eyes

With a flag and a trumpet
Go to the top of your highest mountain!

Raise your flag!

Recomendación

2007-12-06T23:16:00.000Z

Disto que te pos a baixar unha cousa, dunha páxina, de outra... E cheaga un dia que o escoitas e... sorpresa! soa distinto, nin bo ni malo, distinto, e é de agradecer.

Isto pasoume con este disco: N.O.H.A.- Dive In Your Life (Unique, 2007)

E son tan vago que non vou a por o que me pareceu, simplemente vou pegar o cometario de Xavier Baliño.

El grupo, multinacional, cuenta al frente con una vocalista asturiana, Minerva Díaz Pérez, un rapero neoyorkino, MC Chevy Hadley, un saxofonista checo, Philip Noha Sebanek, y un teclista alemán, Jochen Eickenberg, a los que se suman en directo Tim Rahsid al bajo y Tobias Belker a la batería. Ahora ponen en circulación su segundo disco para el sello Unique, Dive In Your Life.

Al igual que en sus discos anteriores, el grupo busca un sonido que sea tan válido en el directo como para la pista de baile, mezclando breakbeat, drum & bass, jazz electrónico, downbeat, pop e incluso música tradicional centro-europea. Hay quien habla de blues europeo o de fado triste y tristeza electrónica, entre el latido del bajo y una ración de acordeón. No andan muy descaminados.

Ano Pobre

2007-12-06T00:10:00.001Z

Xa sei que fai tempo que non actualizaba o bloguiño... pero bueno, este ano vai ser unha constante... así é amigos... aprobeitade as oportunidades...

Non sei porque, pero cada ano paréceme peor co anterior, musicalmente falando. Recordo cando "era novo" que esperaba aos fin de ano para ver as típicas listas das revistas para ver o que soaba, e se coincidía co que eu escoitaba, ou non... Por curiosidade. Calquera me valía: Mondosonoro, Rockdelux, e incluso Rolling Stone. E hai que dicir que soia coincidir. Supoño que se podía dicir que "estaba na onda". Cada cousa nova analizábaa coma se me fora a vida nelo.
Mais agora NON. Cada ano é peor que o anterior. Os discos que escoito son a maioría anteriores a este ano, e cada novo que baixo... a os poucos abúrreme. Os grupos que noutrora foran aposta segura... decepcionante, bueno sempre hai excepcións (Los Planetas). E as novas tendencias, xa non me parecen tan novas, sera certo iso que xa está todo inventado?

Para min o mellor ano foi o 2003, non sei se porque, pode ser porque foi o ano que entrei na universidade... e mitifiquei esta época, ou pode que sexa certo e fora coincidencia. E a partir de ese momento para baixo.

Citando a Homer textualmete:

"Hace tiempo estaba en la onda. De repente, la onda cambió, y me encontré con que ya no estaba en la onda. La onda es extraña y terrible para mí"

Hoxe: The Carpenters - Close To You

Los Tigres del Norte

2007-11-21T12:53:00.000Z

Viva Mexico carajo!

Massive Attack

2007-11-17T22:42:00.000Z

Enza

2007-11-16T15:56:00.000Z

A diferenza entre a democracia e a ditadura
é que na democracia

podes dicir o que che de a gana,
pero de que serve...
se non te escoitan.

NOTA

2007-11-16T15:13:00.000Z

información

radio, prensa, TV, a sociedade...

SOBRE - INFO

Que aporta un máis falando dentro de ruído?

Non será mellor facer un oco, pequeno... para botar unha ollada e ao mellor dicir algo pequeno, pero que sexa útil, ou non.

A cadratura do círculo

2007-10-21T21:20:00.000+01:00

Fantasía

2007-09-24T19:18:00.000+01:00

Quen non quixo facer isto algunha vez?

facer click

Aparellador

2007-09-23T22:26:00.000+01:00

Aparelladores! en Muchachada Nui
Que frikie!

Beatles

2007-09-18T10:45:00.000+01:00

Finalizada a enquisa.
Os Beatles gañan!
Victoria aplastante, un 75% dos leitores prefiren aos Beatles.

Hoxe: Beatles - Revolution

Globalização

2007-09-12T22:07:00.000+01:00

O Super Gualter

Novo Xabarín

2007-09-11T01:00:00.000+01:00

Nova imaxe, novos contidos, novas cancións...

Malvela & El Puto Coke - Pirimpimpin (Explorando os límites da fusión)

Dobarrismo

2007-09-08T23:00:00.000+01:00

A estas horas, mentre escribo isto, na TVG estase a emitir un especial sobre Andrés do Barro.

É un caso curioso o deste cantante. Nos últimos tempos do franquismo o réxime permitiu "regionalismos", tales como que un cantante cante na sua lingua. Polo que Andres do Barro pode ser considerado o primeiro cantente pop en galego. Ten unha morea de cancións na memoria de varias xeracións: O Tren, Corpiño Xeitoso, San Antón...

E Teño Saudade que no especial da TVG é versionado por unha das mellores voces do país: Ugía Pedreira. A continuación un anaco deste especial (que non lle fai ningunha xustiza a voz de Ugía)

Feeling Good

2007-09-05T11:49:00.000+01:00

Esta canción foi creada por Anthony Newley e Leslie Bricusse para un musical.
Logo moitos músicos versionarona, a primeira recoñecida foi Nina Simone.

Grupos de Rock coma Muse.

Orquestas.

Por músicos mainstream.

La reina de les neus

2007-09-05T11:21:00.000+01:00

Refree - La reina de les neus

URSS

2007-09-02T16:44:00.000+01:00

Heroes

2007-09-02T12:26:00.000+01:00

Probablememnte a serie revelación da tempada. Fai unha semana que se emitiu na TVG o último episodio da primeira tempada da serie. Semella innovadora e esta chea de referencias a outras cousas. Referencias principais:

-X-Men. A influencia do cómic creado por Stan Lee fai a frioleira de 45 anos é evidente. Especiais, únicos, ... son MUTANTES! (palabra que no se escoita en toda a serie). Teñen a mesma orixe: Persoas normais que descobren que teñen poderes especiais procedentes dunha mutación xenética. Os poderes dos personaxes: Super-forza, telequinesia, ler a mente, voar..., cada un ten algun personaxe da serie. É curioso que quen comparte poder con Lobeto é unha animadora de instituto (a capacidede de auto-curar, xa que as gadoupas non son un poder mutante). Como no cómic existe unha axencia de control dos mutantes, é ten o seu particular Charles Xavier: o Sr. Bennet. As fontes de inspiración son mútiples ao longo de tódadalas series paralelas oa cómic.

-Dragon Boll. Extrana referencia. O personaxe de Sylar precisa matar a outro para obter o seo poder é acadar un poder superior, como o Célula do cómic creado por Akira Toriyama fai 20 anos.

-Watchmen. Cómic creado polo guionista británico Alam Moore nos 80. Heroes con capacidade nuclear e poder case absoluto, como o Dr. Manhattan do cómic. É a referencia fundamental, ameaza da destrucción de Nova York por causa dos heroes que lle ensinará a humanidade unha lección. Tema recurrente na primeira tempada da serie e no cómic.

Está claro que o creador da serie encántalle os cómics, ata contratou un debuxante recoñecido para que se encargase da parte gráfica da serie: Tim Sale.

A pesar de ter tantas referencias a cousas xa coñecidas, está moi ben feita, cando remata cada capítulo danche gañas de ve-lo seguinte, e o seguite, ata rematala. Moi recomendabel. E o mellor de todo:
ESTÁ EN GALEGO!

Hoxe: David Bowie - Heroes

Maltrato!

2007-08-21T17:26:00.000+01:00

Fai un mes que se estreou a película dos Simpson, e a chuvia de actos relacionados coa película é incesante. Anuncios na tele, no periódico, vasos, hamburguesas... de todo. Pero a febre chega máis aló. Hai ata imitadores dunha escea da película: a do Spider-Porco.

Patéticas parodias que o único que fan e marear ao animal e incomoda-lo.

Maltrato!

Onde estan os de SEPRONA? GREENPEACE? PETA? Pobres gatos!

Varios exemplos:

Debería apercer unha lenda ao final da película:
"Non intenten facer isto na casa"

Hoxe: Fatboy Slim - The Joker

9º Arte

2007-08-20T23:00:00.000+01:00

9º arte ese é o nome que se lle da á banda deseñada.
O domingo pechouse a 10ª edición do Viñetas desde o Atlántico na cidade de Coruña. A visita ao salón reviviu en min a paixón por este arte. Facía anos que non mercaba un cómic, e aprovietando esta ocasión merquei 3. Un par de "novelas gráficas": Mis circunstancias de Lewis Trondheim e Paracuellos de Carlos Giménez, e unha revista galega: BD Banda, hai que fomenta-lo producto nacional!
Para todos os que pensedes que a banda deseñada é só para nenos recoméndovos que leades as 2 primeiras e mudareses de opinión.

Hoxe: Dusty Springfield - Son of a Preacher Man

Wilson Pickett - Land of a 1000 dances

2007-08-14T23:59:00.000+01:00

Porno en Potenzia

2007-08-14T00:18:00.000+01:00

Bonde do Rolê - Solta O Frango

2007-08-13T22:31:00.000+01:00

Élena - Qualsevol nit pot sortir el Sol (Orixinal de Sisa)

2007-08-12T21:59:00.000+01:00

Akli D - C. facile

2007-08-10T23:20:00.000+01:00

Amanece, que non é pouco

2007-08-07T21:26:00.000+01:00

Amanece, que no es poco (José Luis Cuerda, 1988)

Este é un especimen extrano dentro do cine español.

Unha comedia de humor absurdo.
Homes que nacen nas hortas.
Un negro catecúmano.
Xente que levita.
Unha vila onde as prostitutas son escollidas en eleccións.

Moi recomendable.

Hoxe: Parálisis Permanente - Autosuficiencia

Avelino solidario?

2007-08-04T15:23:00.000+01:00

Avelino, para que non o coñeza, é un personaxe da vida política nigranesa.

Esta é unha noticia apareceda na Voz de Galicia de hai uns días:

Avelino Fernández crea una ONG en Marruecos para no volver a Nigrán

El líder del PINN no quiere incorporarse como funcionario y pide al Concello que le pague la Seguridad Social.

Avelino Fernández Alonso ha dejado la política activa pero no deja de sorprender con sus iniciativas. El líder del extinto PINN se quiere librar de volver a ocupar su viejo cargo de aparejador municipal en Nigrán y, por ese motivo, acaba de fundar una ONG para fomentar las relaciones entre los jóvenes gallegos y marroquíes.

El veterano político ha saltado de su escaño municipal a la presidencia de la nueva Asociación de Amistad Galaico Marroquí, cuyo vicepresidente es otra cara conocida de la política local, Gumersindo Jardón, quien fue su brazo derecho durante los últimos meses del anterior mandato.

No es casualidad que haya escogido Marruecos para desarrollar su hasta ahora desconocida vocación solidaria, puesto que en este país posee negocios relacionados con el sector de la construcción.

Su nueva organización tendrá el objetivo de «prevenir las enfermedades de los jóvenes marroquíes inculcándoles hábitos higiénicos y con formación cultural y profesional». Sus estatutos contemplan además la posibilidad de realizar intercambio de residencias temporales entre jóvenes de Galicia y Marruecos y el fomento de los deportes tradicionales de ambos países.

De paso, pretende no tener que volver a ocupar su puesto de funcionario, que mantiene en excedencia desde que ingresó en la política activa hace 20 años, evitando así ponerse a las órdenes de su antiguo rival político, el alcalde socialista Efrén Juanes. «Estas actividades me exigen una dedicación primordial y me obligan a permanecer en Marruecos un período de tiempo muy dilatado», según ha explicado en una carta que ha enviado al regidor local.

Por este motivo, ha solicitado una autorización al Concello para continuar en excedencia, sin retribución, pero manteniendo la obligación del Ayuntamiento de afrontar los gastos de su cotización a la Seguridad Social, como ha venido haciendo durante su actividad política.

Directiva

La nueva entidad fue creada el pasado día nueve de julio, tiene su sede social en un domicilio de la Avenida Val Miñor y la misma también está formada por los vecinos de Nigrán José Cabreira Fernández, Emma Gómez Giráldez y José Fernández Alonso.

Isto só pasa en Galiza.

Hoxe: Loco Locass - Liberez Nous Des Liberaux

Spider-cerdo

2007-08-02T00:20:00.000+01:00

É a unha da mañá e regreso de ver a película dos Simpson. Esperaba unha decepción.
As veces pensas en negativo porque esperas que as cousas che den unha alegría. E así sucedeu, saín bastante satisfeito do cine, ata quedei ata o remeta dos creditos.

Para min na escala FilmAffinity é un 8

Para que non a vírades, un adianto:

Este é Spidercerdo:

E o seu alias:

Lee!

2007-07-30T12:38:00.000+01:00

Onte iba no tren, e botando unha ollada ao meu redor fixeime que moita xente estaba a ler.

Falan as estatísticas que o estado español é un dos que menos se lee de Europa.

Sempre se dixo que ler e moi bo. Que desenvolve a intelixencia, ... e máis tópicos. Naturalmente que leer e bo, pero tamén depende do que leamos. Só pola acción de leer vaste facer máis listo? por ler o Marca? ou unha novela rosa? ou un libro de auto-axuda? (entendendo todos estes de escaso valor literario). Esta sobrevalorado o feito de leer. É tan enriquecedor un bo libro, como unha boa película, un bo disco, ou un bo comic... O importante é a calidade, o que che a aporte a obra (si obra, todo feito artístico aparta algo ao receptor, falo da literatura ou o cine porque requiren unha participación maior do receptor) ao espectador, lector, ou ouvinte.
E como saber que é de calidade? pois educando o gusto. Consumir moitísimas cantidades de cultura, así se alimenta o gusto. Ex. unha persoa que só escoita OT´s difilmete vai valorar como se merece a calquera outra música, tera os ollos pechados ao amplérrimo universo musical. Educa-lo gusto, como na comida, hai que probar de todo.

Volvendo oa ex. do tren, ás persoas que estaban a ler, varias lian o periódico, 3 lian novelas con aspecto de ser best-seller de quiosco e un par delas revistas do corazón.

O estado español é un dos que menos se lee, pero o mundo editorial medra, cada ano publícase máis. Pero que tipo de cousas se publican?

Hoxe: Dolly Parton - Jolene (Orixinal)
The White Stripes - Jolene (Versión)

Para ti que eres Joven

2007-07-27T12:50:00.000+01:00

(Facendo clic na imaxe, podédelo leer)

Para ti que eres Joven de sempre foi a miña sección preferida do Jueves. Un estracto da vida cotián exposta en modo de banda deseñada, cargadiño de humor.

Estupendo para ir leendo no tren, de facto é o que farei hoxe.

PD. Non á censura!

Hoxe: Lamatumbá - Desertor

O gato do inferno

2007-07-26T13:58:00.000+01:00

Xa coñecíamos a Cerbero o can do inferno e agora a Oscar o gato do inferno.

Esta é unha noticia aparecida na Voz de Galicia de hoxe.

Resulta que un gato chamado Oscar (un precioso nome para un gato) pode predicir a morte dos anciáns. Concretamente, este gato vive no estado de Rhode Island nos EE. UU. e xa prediciu a morte de 25 anciáns residentes dun centro de rehabilitación. Cada vez que aparece o gato pola clínica ás poucas horas morre un ancián. O gato aparece ó lado da habitación onde aparece o morto.
Os científicos buscan unha explicación científica ao fenómeno. Unha explicación química, o gato cheira o olor a morto dos pacientes. Ou mesmo se pensa en que teña poderes paranormais.

Na miña opinión todo ten unha explicación máis sinxela. O primeiro ancián morreu probablemente por alerxia ao gato. E os restantes 24, de extres, ou ver achegarse o gato, poñíanse nervosos, pois vian achegarse á morte. Isto producíalles un shock e morrian, coincidindo sempre coa visita de Oscar, o gato do inferno.

Hoxe: Incubus - Nice To Know You

O día da Patria

2007-07-25T12:29:00.000+01:00

Hoxe é 25 de Xullo, e para os que non o saibades, día do meu cumpreanos. É unha dobre celebración, o día da miña patria e o día que celebro que hai... 22 anos que nacín.

Este ano por primeira vez fun a celebralo ao orixe do imperio cristián de occidente (jeje), a Santiago de Compostela. Estaba a capital chea de xente, con guiris e todo. Ademais que un día de festa, tamén era un día de reinvidación nacionalista e independentista.

Os tradicionais fogos de artificío cara a medianoite deron o comenzo a unha larga noite, espallada pola cidade centos de actividades, concertos e atraccións (que traballo o de feriante! o mesmo que esta en Santiago, estibo en SanXuan e Panxón, e logo en Agosto a Lalín ou Xinzo, recorren tido o país en dous meses), todo disposto para estar toda a noite en branco.

Pola Alameda santiaguesa miles de persoas, e moitas delas facendo botellón. Moitísimos desperdicios polo chan, botellas, vasos e xente. Para min é unha situación estrana, aos tempos síntome fora de lugar. E como esta en Balaidos na fina da copa da UEFA (non aspiramos a máis), no medio do campo, todo disposto a xente espectante, e ti... vestido de carniceiro cun polo sen pescozo na man. O dito: fora de lugar.

Pero volveríao a repetir, iso si, mellor planeado e TODA a noite.

Hoxe: Skornabois - Nunca se Sabe (Avaria)

One Note Show

2007-07-23T22:01:00.000+01:00

Chegou o minimalismo ao concepto dos concertos.

Un concerto nunha soa nota.

Fixerono os White Stripes en Canada. Chegaron tocaron unha soa nota e marcharon.

Lástima dos bises...

Video demostrativo:

Agora que os Simpson están de moda:

A Censura. El Jueves

2007-07-22T21:50:00.000+01:00

Está é a portada da discordia.

Fai 30 anos que non se censuraba unha revista, polo menos publicamente. E é agora, despois de 30 anos de existencia, que a revista satírica El Jueves é censurada.

1- Os xuices NUNCA leeron a revista. Porque como lector esporádico podo dicir que esta portada non é o máis forte que publicaron. Entón a que ven isto? iba un xuiz pola rúa e mirou para un quiosco e dixo: ¡oh dios mio!. E logo probablemete a mercaría.

2- Que logrou prohibindo a revista? Que ninguén a lea? Pois logrou o contrario, todas as que había esgotáronse, e a portada maldiata foi vista nos informativos da TV e difundida pola rede. E de paso o xuiz fíxose publicidade, que hai que sair moito na TV para chegar a ser un xuiz "galáctico"

3- Cal era o delito? Inxurías contra El Rey. Pois ben amigos, contra El Rey, se fora outro cidadán non pasaría absolutamente NADA. Pero claro, en que estou pensando El Rey non é un cidadán, non é unha persoa, esta aparte, foi elixido por Dios, teñen sangue azul, é o seu fillo herdará a sua sangue, e o seu posto como elixido de Dios.

4- O pior de todo é que nos reportaxes dalgunha TV (Antena3, que raro non?) á xente parecíalle ben que o fixeran. Onde está a liberdade de expresión? ou entón que é? É dicir o que pensas, pero que non moleste a absolutamente ninghen? Dicir o que pensas, bueno... o que che deixan dicir...ou o que queren que digas...

Polo dereito a molestar!

Hoxe: Kortatu/Fermín Muguruza - La línea del frente

1000

2007-07-18T16:21:00.000+01:00

Hoxe é un día de celebración ao superar as 1 000 visitas o meu blog.

Este feito dalle un pouco de esperanza a esta sociedade nosa, predisposta á autodestrucción.

E parabens sobre todo aos meus lectores, que coma pequenos Jean Paul Sartres achegástesvos a este pequeno lumieiro intelectual na rede.

P.D. Non, non todas as visitas son miñas, senón como poderías estar leendo isto?

P.D. 2 Gañeiche ARV, e iso que non teño amigos!

Hoxe: Devo - Satisfaction (I Can't Get No)

Le mépris

2007-07-17T20:53:00.000+01:00

Hoxe: Serge Gainsbourg - Melody Nelson

Bono Goloso

2007-07-16T18:06:00.000+01:00

Blade Runner 2

2007-07-16T17:51:00.000+01:00

Debido á “polémica” xerada polas miñas verbas referentes á critica da novela que ispirou Blade Runner, véxome obrigado a rectificar.

Eu xa vin a película fai un tempo, e resulta que un día atopei na miña casa a novela nun recuncho, e decidín leela. Claro que estou condicionado pola película, vina primeiro, e iso non o podo cambiar. De facto interesoume a novela, porque vin a película, senón non creo que me parara a leela, o xénero da ciencia ficción non é un xénero que me interese moito.

Primeiro teño que comentar que ten razón Julia, respecto ao da atmósfera, cecais expreseime mal.

Naturalmente que un guión adaptado non ten que ser igual a novela, tampouco o esperaba. Ao contrario esperaba algo máis complexo, máis historias paralelas. E decepcionoume. A película exclúe moitas escenas, e para min mellor. Gustame máis como trata a historia con Rachael na película; Rick casado?, un policia obsesionado por ter un animal de verdade?,.. . Paréceme que Ridley Scott colleu o mellor da novela, e mellorouno. Non digo que a novela non me gustara, pero paréceme que aportou máis a película ao mundo do cine, que a novela ao da literartura.

Hoxe: PJ Harvey - Good Fortune

Frase

2007-07-16T17:01:00.000+01:00

"Non estou de acordo có que vostede di, pero pelexaríame para que poidera dicilo"

Voltaire

Música de anuncios

2007-07-11T15:56:00.000+01:00

Sempre resulta agradabel entre programa e programa, algún anuncio que che permite tomar un refrixerio ou facer o deporte do zapping. Máis se é unha publicidade creativa é interesante. Pero moito mellor se ten boa música.
Esta canción pertence ao anuncio de Movistar Activa, ten un ritmo hipnótico, a canción e de Felix Da Housecat: Silver Sreen
Esta outra pertence a un anuncio do New Beatle, é dun cantautor lisérxico, de Devendra Banhart: Santa María de la Feira.

Rompe-se o tópico

2007-07-09T12:18:00.000+01:00

Pois si amig@s, rechemos cos tópicos!

Gustoume máis o libro.

BLADE RUNNER
Fai unha semana que rematei a novela en que se inspira a película: Do Androids Dream of Electric Sheep? de Philip K. Dick. E nin punto de comparación coa película de Ridley Scott. Eu esperaba algo similar a película... e claro que se semellan, e o mesmo plantexamento, pero o desenvolvemento é completamente distinto. O libro ten unha estructura liñal, moi sinxela, vai eliminaldo replicantes, e o final... nada. "Retiraos" a todo e xa está, final feliz, e todo nun só día. A película ten unha atmosfera boísima, que te mete na película, e a banda sonora de Vangelis, excelente. E na novela no existe o monologo final do últino replicante, matao e punto. Ridley Scott fixo unha obra mestra dunha novela interesante.

Gustoume máis a película.

Hoxe: Vangelis - Blade Runner

Marie-Antoinette

2007-07-03T00:01:00.000+01:00

Xa o dicían nuha canción do Xabarín Club: Non todo é o que perece. Pois así é. Se lle prestas un pouco de atención ao ver a última película de Sofía Coppola: Marie-Antoinette; poderás ollar a imaxen seguinte.

Así é, uns tenis (ou zapatillas deportivas, se es moi fino), unhas de tipo Converse. Entre as Luis XVI e a roupa de época, unha prenda deportiva do século XX. Que pretendes Sofía?
É unha mensaxe?
É un xogo?
Ou é unha clave, acaso estasnos a dicir quen foi o asasino de JFK? Foi o goberno dos EEUU?

Este tipo de cousas fante pensar...
Porque violeta?, a cor da esperanza? Ou era o verde?
Era unha mensaxe para a propia Marie-Antoinette? Un preludio da súa morte? (si amigos, ao final da película morre, inesperado non si? Haha)
Ao mellor é unha mensaxe para o espectador, os tenis estan fora de sitio... como ela? Ao mellor estanos dicindo que a película non é dela, se non que é unha tapadeira do pai para defraudar a facenda... ou mesmo que ella non existiu nunca, que é unha actriz contratada pola productora para tapar un asunto suxo... o asasinato de JFK? Ou o de Carrero Blanco? Sera Sofía abertzale?

Esta preguntas seguramente terán resposta nunha biagrafía que Sofía publicará cando a súa carreira teña rematado, farta xa a xente de tanta mensaxe en clave e tanta hostia...

Hoxe: Gang Of Four - Natural's Not In It

Clásicos Simpson

2007-06-29T22:42:00.000+01:00

A mellor das cancións ao modo Broadway

Hoxe: Ilya - Bellisimo

Decepcións

2007-06-28T20:21:00.000+01:00

Sempre hai algo na vida que che decepciona. Os estudos, o traballo, os amigos,.. a vida é unha gran decepción.

O mes que ven estrearase a película dos Simpson, e despois de moito, moitísimos anos de fidelidade, ata chegar a memorizar os dialogos de algúns capítulos... vexo moi ao meu pesar que será unha gran decepción.

Semella que a película vai pola mesma liña cos últimos capítulos, bastante mediocres comparados cos grades clásicos da serie.

Pero a pesar de todo irei a vela.

Cantautor

2007-06-27T19:47:00.000+01:00

Xa pasaron moitos anos dende a canción protesta dos 60 e o panorama dos cantautores modou moito.

Que se considera agora un cantautor?

Existen infinidade de tipos, dende un cousa experimental como Björk, ou máis preto dos cantoutores "clásicos" coma Ismael Serrano, máis popeiro coma Nacho Vegas, ou máis intimista coma Antony Hegarty,... e un tipo inclasificable: Albert Pla.

É un mundo con bastante representación feminina: Tori Amos, Feist, Ani Difranco, Anari

Dalle unha oportunidade a palabra.

Vuelve la canción protesta.

Hoxe: Albert Pla - Walk on the wild side (El lado más bestia de la vida)

Retomando

2007-06-26T15:17:00.000+01:00

Xa fai moito tempo que non escribía nada. Por unha cousa ou por outra. Os exames, que non me petaba... Pois hoxe retomo a actividade literaria.
En primeiro lugar unha reseña cultural:

100 pósters para un século

Unha exposición moi recomendable na Fundación Barrie de Vigo.

Hoxe: Peter, Bjorn And John - Young Folks

Frase

2007-06-05T11:38:00.000+01:00

É algo bastante obvio, pero ata que non o di un ghicho con carreira non o cres (haha)

"As universidades están ailladas da realidade, que é o escenario idóneo para o aprendizaxe. Tanto, que a universidade en xeral é unha estafa. Non se conserva salvo nas cafetarias e a conversación debería ser unha asignatura nas escolas, e con máis importancia que outras."

Jorge Wagensberg, físico.

Hoxe: Red Hot Chili Peppers - Parallel Universe

Moi ou le chaos

2007-05-25T16:40:00.000+01:00

Este foi o lema que empregou alá polo ano 1965 Charles de Gaulle, para gañar as eleccións en Francia. Algo así como "Eu ou o caos". Pois ben, xa existe unha versión española, a do ex-presidente do goberno, que nun mitin dixo isto: "Cada voto que no vaya al PP consolidará la presencia de ETA en las instituciones".
Ou o PP ou o caos. Criminaliza a democrática elección dos seus representantes dos cidadáns é unha loucura por parte dun político. Supoño que toda a xente que lle votou no seu tempo, agora arrepentirase, ou non?

Agora que so quedan 2 días para as eleccións, xa estan as cartas sobre a mesa. E que cada un pense (PENSAR, iso significa non votar a dereita, ha ha) o que a sua conciencia lle dicte.

Como canción unha moi relacionda co tema:
La Habitacion Roja - Tened Piedad Del Expresidente

Nucleares NON!

2007-05-20T17:06:00.000+01:00

Este artigo nace como resposta a un publicado por ARV fai uns días, máis decidín informarme debidamente para contra-argumenta-las súas teorías. Antes de leelo contido, recoméndoche que leas o artigo de "nucleares si" pinchando aqui.

Para comezar é falso que existan reservas petrolíferas para só 10 anos, os máis pesimistas falan de 40 anos como mínimo, se se mantén o consumo actual. Falar de aumentar o consumo é unha loucura! naturalmete que é cara o que vai a economía, principalmete polo crecemeto industrial desmesurado que sofren paises coma China, máis a súa industría é bella tecnicamente e contaminante, o primeiro paso sería dotar as industria emerxentes de recursos e coñecementos sobre aforro de enerxía e limpeza de residuos. O primeiro paso, antes de nada, era concienciar aos estados do aforro enerxético, e a reduci-lo consumo de carburantes fósiles. Marcandose metas a curto prazo, con cifras concretas, como o Protocolo de Kyoto, pero máis restrictivo, e con sancións aos estados que non cumpran o protocolo, xa que é un problema actual, para resolver hoxe. O reducción do consumo, producirá unha recesión económica? Reducir non significa deixar de producir, senón cecais producir de forma máis eficiente. Na economía, recesión, que é iso? que se vai a tomar polo cu a economía capitalista neo-liberal, que se vai! Non é sostibel o consumo enerxético, máis tampouco o sistema econónico neo-liberal, onde o capital aumeta co consumo, e canto máis voráxine capitalista, máis consumo, pero ata cando? Todo ten o seu límite, como xa pasou nos EE. UU. no 29, algún día caerá o sistema e entón haberá de comezar de novo, e espero que de forma máis responsabel.

O ecoloxismo de moda? O ecoloxismo non está de moda, recordo falar de ecoloxismo dende que teño uso de razón. Non é unha moda, simplemente unha resposta lóxica a un problema cada vez máis amolante. Eu non lle chamo moda a que cada vez máis xente toma conciencia dos problemas que ten o planeta.

As enerxías renovables non son a resposta? Falso, son a alternativa actual. Que non teñen un gran rendemento? dacordo, máis a porta non está pechada. Un dato: o estado español é un dos estados que menos invirte en investigación, máis a maioría de estes cartos van para investigación militar. Canto ben se faría se se investigase en facer máis eficientes as enerxías renovables, ou en buscar novas. Outra cousa é que as empresas petroleiras mercan as patentes de novos inventos, para relentizar a saída a mercado de novos productos (donde están os coches eléctricos?). Pese a todo, un dato: Galiza sendo un pequeno país e cunha inversión considerable en enerxías renovables é a estas alturas practicamete AUTOSUFICIENTE electricamente falando. E por que isto non se nota na factura preguntaredes? Porque co sistema económico "marabilloso" que temos a electricidade está en mans dunha empresa privada, e significaría un caos econónico respecto a España.

A enerxía nuclear non contamina? Falso. Non contamina o proceso, pero son contaminan os seus residuos, de feiro os residuos nucleares manten o seu poder contaminate durante miles de anos. E donde se garda isto? o que se fai e botalos ao mar ben profundo, de feito hai uns frente a costa galega. Senón págaselle a un país pobre para que el os garde, por catro pesos líbraste do problema ata que perda o seu poder contaminate, dentro de 2 000 anos. Os residuos son gardados por paises do leste de europa, por exemplo. Teñen grandes cemiterios nucleares para gardalos, pero teñen que chegar ata alí. Fano en tren, un tren de residuos tóxicos, ou como lle chaman no país por onde pasa: O tren da morte.

Sempre se fala de Enerxía nuclear, fálase de Chernobyl, certo que era tecnoloxía de fai 20 anos, pero por moito que se mellore, nunca será perfecto. Por exemplo, a carreira espacial (algo absurdo na miña opinión), invirtense millóns en por unha nave no espazo, anos invertidos, millons de calculos e un erro, e todo estoupa. Por moito que se estudie, un so erro pode matar a miles de persoas, e deixar contaminda ese area por seculos, e os efectos da radiación poderase notar en moitas xeración de enfermos. A quen carallo lle importa a recesión económica?, cando poden morrer miles de persoas cun só erro.

As referencias que usa ARV están erradas. En primeiro lugar Patrick Moore si que é un dos fundadores de Greenpeace, máis abandonou a organización fai 20 anos. Patrick Moore , ou como o chaman en Greenpeace "o traidor", ao abandonala organización ecoloxista foi a traballar á industria do salmón do seu país de orixe, contra a que protestara na súa xuventude, da que logo chegaría a ser presidente da patronal. Pero este ex-ecoloxista non so apoia as enerxía nuclear, senón tamen: os productos transxénicos, a explotación dos bosques tropicais e incluso, cando era presidente da patronal da industria do salmón apoiaba a matanza de osos, focas e leóns mariños. Agora dedícase a facer charlas por ahí apoiando a enerxia nuclear, pagado polos mesmos contra quen loitaba na súa xuventude, como denuncia a organización ecoloxista.
James Lovelock non é ecoloxista en absoluto, somentes un investigador, como se declara el "independente", que ten unhas polémicas teorías sobre o futuro do planeta, máis é unha voz como tantas que plantexan unha solucción para o problema.

A enerxía nuclear é a resposta "facil" do problema, é un parche. Cando a solución, na miña opinión, pasa por unha reestructuración do sistema. Non vale iso de "xa se buscará unha solución" temos as ferramentas para facelo, e o problema está aqui.

O ecoloxismo entendido dende abaixo. Nós como cidadáns temos o poder e o deber de cambia-las cousas, con pequenas medidas: a reciclaxe, o tranporte público, o aforro, pequenas aportacións a un problema meirande, máis nunca debería ser criticado por elo. Pero a nosa responsabilidade tamén pasa por escoller uns representantes acordes co noso pensamento, que leven as nosas inquedanzas ao poder. Entender o ecoloxismo como unha resposta individual a un problema, pero que repercute na globalidade.

Hoxe: The Clash - London's Burning

Reactable

2007-05-20T00:53:00.000+01:00

Björk sacou un novo disco titulado Volta, e dentro do seu avitual repertorio electrónico destaca unha cousa, un novo instrumento. Chámase Reactable, foi crea por un grupo enxeñeiros informáticos e músicos de Barcelona. Ten un funcionamento tan espectacular como interesante, quen dicía que estaba todo inventado?

Esta é unha mostra do seu funcionamento:

Como audio, algo máis clasico
Hoxe: Deep Purple - Hush

Frase

2007-05-19T12:12:00.000+01:00

"Desabróchate el cerebro tan amenudo como la bragueta.”

Consigna da revista "Ajoblanco"

Just Jack

2007-05-12T12:28:00.000+01:00

Teño o contume de baixar moita música, e as veces nin me da tempo a escoitar. Baixo unha canción, sin saber porque, e a meto nun cartafol recondito do meu disco duro. E un dia sen saber porque escoitala, e dis: de onde raio saiu isto?

Isto é o que me pasou con esta canción. Non sei porque a baixei, nin cando, nin quen é o ghicho que a fixo. Pero gustoume.

Hoxe: Just Jack - Starz In Their Eyes

Lupe Vélez

2007-05-11T18:07:00.000+01:00

Esta é unha moi triste historia.

Lupe Vélez era una actriz e bailaina mexicana que chegou a fama no Hollywood dos anos 20. Rematada a idade de ouro do cine mudo cae en desgraza, xa non lle ofrecen papeis, e o seu último amante deixaa embarazada, polo que chega a unha profunda depresión. Decide suicidarse, pero unha gran estrela non se pode permitir unha morte vulgar.

A noite do 14 de decembro de 1944 organiza unha gran festa e combida a todo o mundo do espectáculo a súa casa. No medio da festa inventa unha excusa para ir ao seu dormitorio, onde se ispe por completo, maquillada, túmbase na súa cama ateigada da pétalos de rosa e inxire unha cantidade mortal de barbitúricos. Preparouse para deixar un bonito cadáver, chegou a depilalo pelo da pube en forma de corazón.

Esperando a súa morte síntese indisposta, debido a mestura de barbitúricos e alcohol tomado na cea. Decide levantarse para ir ao baño. Antes de chegar vomita, pisa o seu propio vómito, esvara e bate coa cabeza no labavo. Cae incosciente dentro da taza do váter, onde morrería afogada e coa maquillaxe desfifurada pola auga.

"Moraleja": As cousas nunca saen como as planeas.

Hoxe: Louis Armstrong & Ella Fitzgerald - Dream A Little Dream Of Me